forum.lewjudy.info

Dla zainteresowanych etosem samurajskiego miecza...

Nie mam rodziców: Niebo i Ziemia czynię swymi rodzicami.
Nie mam domu: Świadomość czynię swym domem.
Nie mam życia i śmierci: rytm oddechu czynię swym życiem i śmiercią.
Nie mam boskiej mocy: uczciwość czynie swą boską mocą.
Nie mam żadnych środków: zrozumienie czynię swymi środkami.
Nie mam żadnych magicznych sekretów: charakter czynię swym magicznym sekretem.
Nie mam ciała: wytrzymałość czynię swym ciałem.
Nie mam oczu: światło błyskawic czynię swymi oczami.
Nie mam uszu: wrażliwość czynię swymi uszami.
Nie mam członków: refleks czynię swymi członkami.
Nie mam strategii: ˝nie przyćmiona myśl˝ to moja strategia.
Nie mam planu: ˝nie przegapić sposobności˝ to mój plan.
Nie mam cudów: ˝odpowiednie działanie˝ to moje cuda.
Nie mam zasad: przystosowywanie się do wszelkich okoliczności to moje zasady.
Nie mam taktyki: pustkę i pełnię czynię swą taktyką.
Nie mam talentów: sprawny umysł czynię mym talentem.
Nie mam przyjaciół: własny umysł czynię swym przyjacielem.
Nie mam wroga: lekkomyślność czynię swym wrogiem.
Nie mam zbroi: życzliwość i prawość czynię swym pancerzem.
Nie mam zamku: stały umysł czynię swą twierdzą.

* Autor: anonimowy XIV-wieczny samuraj

Nie mam rodziców: Niebo i Ziemia czynię swymi rodzicami

Chrześcijańskie
cóż, chyba musisz jakoś wytłumaczyć wartość tego etosu, bo jakoś mam negatywne odczucia...

To dla zainteresowanych, więc nie każdy musi mieć pozytywne odczucia:-)
A jeśli chodzi o "chrześcijańskość", to to nie jest dogmat, a my jesteśmy dorośli, więc każdy może coś dla siebie "wyciągnąć", choćby tylko jedno zdanie... i tym zbliżyć się do Chrystusa.

Liczyłem na coś więcej niż oczywistą oczywistość, że nie każdy musi mieć pozytywne odczucia :]
Mógłbyś napisać jak Tobie ten etos pomaga w życiu?
Wiesz, to że jakoś on do mnie nie przemawia nie oznacza, że nigdy nie przemówi

Przepraszam w takim razie, bo nieco opatrzenie zrozumiałem Twoją wypowiedź. Jeśli chodzi o ów etos, to mam go chyba jeszcze z dzieciństwa, kiedy to byłem zainteresowany takimi "wschodnimi" sprawami, głównie za sprawą filmów karate;) itp. (mój tato bardzo je lubi), a ja jako dziecko naoglądałem się Żółwi Ninja i wielu podobnych, niezwykle tandetnych:D ale dziecko poruszających:)
A co mi ten etos daje dziś?

Umiłowanie honoru
Dążenie do doskonałości
Siła
Cierpliwość
Pokora

To cechy, z których można garściami od nich czerpać, wiedząc i pamiętając o tym, że w historii naszej ojczyzny, także jest mnóstwo niezwykłych przykładów. Ponieważ jest wielu takich, którzy szukają gdzieś daleko i zafascynowani są wojownikami innych kultur, a o polskich bohaterach (którymi można by kilka krajów obdzielić) to nie mają zielonego pojęcia. Dlatego warto najpierw poznawać historię Polski, bo naprawdę mamy z czego być dumni, w naszych żyłach płynie krew wielkich wojowników i bohaterów

By dokładniej zrozumieć te "wschodnie" kultury (w tym przypadku Japonię), myślę, że warto obejrzeć "Ostatniego Samuraja" (pomijając błędy historyczne i trochę innych), a szczególnie przeczytać książkę Shogun Jamesa Clavella.

Po pierwsze - zbiór "zasad" jakie na początku zacytował Michał jest przypisywany Musashi Myiamoto. Jak wiele jego przemyśleń (i innych jemu współczesnych) jest przesiąknięty buddyzmem zen. Niezmiernie trudno znaleźć powiązanie pomiędzy tak sformułowanymi przemyśleniami japończyka/buddysty a rozumowaniem polaka/katolika i wyciągnąć z tego coś pożytecznego. Nie jest to niemożliwe, ale łatwo o błędną interpretację słów. To tyle tytułem wstępu...
Po drugie jednak - nie skreślałbym całej etyki samurajskiej jako nieprzydatnej dla chrześcijanina. Ona może być niezwykle inspirująca dla mężczyzny chcącego służyć Chrystusowi, bo służbę panu ziemskiemu samurajowie doprowadzili do szaleńczego wręcz ideału. Taki ideał służby jaki my - chrześcijanie pragniemy z miłości ofiarowywać naszemu Panu również dziś jest uznawany za szaleństwo! W tej mierze można czerpać od Japończyków inspirację, bo idea służby wielkiemu Panu i Królowi została dziś zapomniana i wręcz jest pogardzana...
Po trzecie - studiując wnikliwie wszystko co związane z Bushido mogę stwierdzić, że nie znalazłem w nim nic co byłoby obce lub niezrozumiałe dla Polaka wychowanego w tradycji rycerskiej, sarmackiej i katolickiej. Wystarczyłoby więc poświęcić się na studiowanie swojej własnej chwalebnej przeszłości i doskonalić cnoty obecne w etosie naszego narodu tak pobożnego i tak miłującego swoją ojczyznę, że uznawany był niegdyś za BASTION CHRZEŚCIJAŃSTWA. Trzeba nam być wyjątkowo pilnym w dziele przyswajania sobie wiary Chrystusowej - mężnej, odważnej, pewnej, a nie jako rzeczy ckliwej, chwiejnej i słabej jak to nam sugerują wrogowie Kościoła i Wiary.

To tyle narazie. Chętnie podyskutuję na ten temat, bo zgłębiam Bushido od długiego czasu i pilnie ćwiczę szermierkę japońską jako uzupełnienie tych studiów...

"Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je. "


Michał, dzięki za tekst - mi daje do myślenia. Mam nadzieję, że i w praktyce pomoże.